Etappe 7: van Meerdonk naar Hulst (17,3 km) [Streek-GR Waas- en Reynaertland]

Op een grijze decemberdag, parkeer ik in Meerdonk voor de laatste etappe op deze streek-GR. Aan de kerk pik ik de geel-rode streepjes terug op richting uitgestrekte polders. De lucht zit er uit als waterverf. Meerdere formaties ganzen vliegen aan naar een nabijgelegen veld.

Ik trek verder langs een kleine kapel. De veldweg mondt uit op een zicht over de Grote Geul kreek.

Ik steek een drukke weg over en sla af op de Koningsdijk richting Nieuw-Namen. Vanop de dijk heb ik een goed zicht op de platte polders. Deze dijk is onderdeel van de Staats-Spaanse linies uit de 80-jarige oorlog. Een infobord net voor Nieuw-Namen vertelt het verhaal. Ik wandel door het dorp en stel tot mijn spijt vast dat de meester van der Heijden-groeve nog steeds gesloten is. Dit was nochtans een mooie plek. Ik volg de streek-GR het dorp terug uit langs een drukke weg. Ik ben blij wanneer ik kan afslaan naar een rustigere veldweg naast een dijk waar recent veel bomen zijn gekapt.

Wat verderop wordt de weg onbegaanbaar omdat hij is stukgereden door zware machines. Ik wandel dan maar even op de dijk. Ik hoor al de hele tijd knallen, zijn dat jagers of is het vuurwerk? De schaapjes trekken er zich alvast niets van aan.

Niet veel verder achterhaal ik eindelijk de reden van al het geknal: de lokale schietclub. Ik wandel verder op een dijk tot aan een mooie plas water: de Zestig Voet kreek.

De streek-GR keert snel deze kreek de rug weer toe en volgt een mooie veldweg. Een boer is druk in de weer om de zware vruchtbare poldergrond om te ploegen. Via enkele verharde wegen, bereik ik terug een mooier wandelstuk: via een liniedijk gaat het in rechte lijn naar Hulst. Op een bank net na het Fort Moerschans, eet ik mijn pick-nick op. Ik bereik de stadswallen van Hulst met zicht op de Sint-Willibrordusbasiliek. 

De route volgt de stadswallen tot aan de Gentse poort. Bij het Reynaertmonument en wandelboom bereik ik het eindpunt van deze streek-GR. Voila, deze zit er weeral op. Nu enkel nog helemaal terugwandelen tot aan de auto in Meerdonk.

Etappe 6: van Stekene naar Meerdonk (17,9 km) [Streek-GR Waas- en Reynaertland]

Ik parkeer mijn auto op het bijna verlaten plein naast de kerk van Stekene. Het is mistig en grijs. De beloofde opklaringen blijven uit. Het waasland doet zijn naam alle eer aan.

De geel-rode streepjes leiden me door de woonwijken van Stekene en onder de autosnelweg E34 door. De asfaltweg gaat plots over in een bospad. Leuk terug wat onverharde weg onder mijn nieuwe wandelschoenen. Plots merk ik een groot gevaarte op in het bos.

Wat een indrukwekkende machine om te rooien. Een infobord verderop leert me dat het niet is om nieuwe weekendhuisjes te zetten (oef) maar dat het bestaande (aangeplante) naaldbos te hard is aangetast door combinatie van de laatste hete zomers en plagen zoals de letterzetter. Blijkbaar zit er niets anders op dan te rooien en een nieuw gemengd bos aan te planten. De bosweg komt uit in het kleine gehucht Hellestraat, dat even vlug komt als het gaat. Ik volg een veldweg en rond een plas. Er staan veel vliegenzwammen naast het pad.

Even een drukke baan oversteken en dan volgt het mooiste deel van deze etappe: het Stropersbos in herfstkledij! De GR volgt voor een stukje het laarzenpad. Op één plek is het behelpen met wat takken, maar voor de rest val het goed mee. In de tweede begrazingszone wandel ik toch even op het knuppelpad heen en terug. Wat een mooie kleuren, ook al krijg ik ze niet zo goed op foto.

Wat verder spot ik de grazers (pony's). De streek-GR volgt terug de Bedmarlinie en mondt uit op de GR5A. Vanaf nu tot aan de Grote Geul lopen beide GR's samen. Dit deel deed ik dus al in 2019. Het landschap verandert plotsklaps bij het verlaten van het Stropersbos.

Lange betondpaden leiden me tot op een aangenamer stuk op een oude dijk en verder tot aan de Grote Geul. De droge bank is een ideale plek om te picknicken. Aan het kunstwerk "Free foxes" splitsen GR5A en de streek-GR.

Vanop de dijk heb ik een weids zicht over de vruchtbare polders. Ik bereik Meerdonk, het eindpunt voor vandaag.

Onderweg had ik nog getwijfeld om meteen tot Hulst te wandelen en dan de bus terug te nemen. Er is echter slechts één bus om de 2 uur en ik heb weinig zin om me haasten. Ik wandel rechttoe rechtaan terug naar het Stropersbos en volg nog een stukje laarzenpad. Na de Trompkapel kom ik op de grote baan uit en neem ik de kortste weg terug naar de auto. Einde van deze afwisselende herfstwandeling.

Etappe 5: van Daknam naar Stekene (23,1 km) [Streek-GR Waas- en Reynaertland]

Een GR-tocht als rustpunt in een drukkere periode. Mijn laatste wandeling ook als vrijgezel. Ik parkeer de auto op een handige parking nabij Daknam en pik terug aan bij de GR-tekens op de Daknambrug. Het pad langs de oever van de Durme is overgroeid en nat van de ochtenddauw. Het is er wel een mooie start.

Het water splitst in de Moervaart en Zuidlede en de Durme houdt op te bestaan. Ik steek de Zuidlede over en volg de rand van de Moervaart. Aan de mooie Spletterenbrug fotografeer ik twee kajakkers. Één van hen spreekt me aan of ik de foto's wil doorsturen.

Via een trapje beklim ik het spoorwegtalud van de voormalige lijn Aalst-Lokeren-Zelzate, nu een fiets-o-strade. Over het fietspad gaat het in rechte lijn dwars door de Moervaartse meersen tot in het centrum van Eksaarde. De streek-GR slaat af en volgt de rand van nat natuurgebied De Linie via enkele mooie wegen. Ook de mountainbikers hebben deze wegen ontdekt. Ik bereik de mooie Kruiskapel, lees over de vreemde legende van de twee kruisen en vind ter plaatse nog een geocache.

Een gezin in zondagskledij komt foto's nemen. Ik wandel weer verder. Via enkele veldwegen kom ik bij een tweede brug over de Moervaart: de Sinaaibrug. De GR volgt nu voor lange tijd het jaagpad. Er vliegen erg veel Landkaartjes.

Verderop zie ik aan de overkant van het water een ree. Ik grijp snel mijn fototoestel voordat ze de vlucht neemt, maar in tegenstelling tot wat ik had verwacht, blijft ze bedeesd stil zitten.

Ik laat de ree rustig verder grazen en volg de oever tot aan de Coudenbormbrug. Hier steek ik over.

Even een drukke steenweg volgen en dan ... terug langs de over van dezelfde vaart maar dan de andere kant. Ik vraag me af of het traject hier niet wat interessanter/afwisselender kon. Waar het kanaal van Stekene uitkomt op de Moervaart, zet ik me op een bank voor de picknick. De zon straalt nog steeds goed. Na deze pauze vervolg ik de weg langs het kanaal van Stekene. Iets voorbij de Koebrug, wisselt de GR het jaagpad in voor een lange veldweg. De GR-tekens leiden me een drukke straat over tot op een fiets-o-strade die me uiteindelijk Stekene binnenloodst. Ik ben blij wanneer de tekens het fietspad verlaten voor een mooi stuk door het Steengelaag. Dit gebied ken ik van het geocachen. Ik ga nog even tot aan de kleibagger, maar door de uitbundige begroeiing krijg ik er niet zo'n goed zicht op als in de winter. Aan de rand van het natuurgebied staat een wandelboom (nochtans kruisen hier geen GR's) en beelden van enkele personages uit het verhaal van Reynaert de vos.

De streek-GR steekt door naar het centrum met nog een Reynaert-beeld. Ik volg nog een klein stukje naar een aangenaam park (goed voor een korte pauze) en hou het GR-gewijs hierbij voor vandaag bekeken. De wandeling naar de auto is iets verder dan gedacht. Wat later dan voorzien, maar met een goed gevoel, rij ik terug naar huis.

Etappe 4: van Belsele naar Lokeren (28,3 km) [Streek-GR Waas- en Reynaertland]

Alsof het een werkdag is, wip ik om 06:30 uit mijn bed. Nog geen files op dit uur en om 08:00 begin ik mijn vierde etappe over deze streek-GR. Het eerste stukje is onverwacht mooi met onverharde paden badend in warm ochtendlicht.

Aan de boskapel (waar toch al kaarsjes branden) brengt de beeweg me de 7 smarten van Maria in herinnering. De GR blijft een mooi traject volgen met brede veldwegen en smalle boswegels.

Aan het dorpje Puivelde trekt het landschap open. De GR stuurt me door het nog natte gras.

Verderop volgt het traject enkele lange verharde wegen waarop ik eens goed kan doorstappen. Al moet ik af en toe in de berm gaan staan voor het drukke tractorverkeer. De kilometers vorderen goed, maar ik ben toch blij wanneer ik terug een rustige onverharde weg kan inslaan. Achter het kerkhof door kom ik in Sinaai. Op het dorpsplein staat een reusachtige zomereik.

Na de lokale sportterreinen en enkele saaie buitenwijken sta ik terug in de natuur. Velden, stukjes bos en hier en daar (lint)bebouwing wisselen elkaar af. De aren van het graan zijn nog groen.

Even is de spoorweg Lokeren-Sint Niklaas terug de leidraad. Niet voor lang. De GR draait een veldweg op die wat verder uitkomt op een drukke baan gevolgd door een villawijk. Gelukkig is daar het fietspad over de voormalige spoorlijn Lokeren-Moerbeke.

Ik zet me even op een bank met uitzicht op de Daknamse meersen om te picknicken. In Daknam steek ik de Durme over en volg dan de variant naar Lokeren. Het is ideaal weer om te kajakken blijkbaar.

In Lokeren neem ik na 20 minuten wachten de trein naar Belsele en dan met de auto door de gigafile (Kennedytunnel richting NL is dicht) terug naar huis. Einde van een zonnige lentestapdag.

Etappe 3: van Beveren naar Belsele (28,1 km) [Streek-GR Waas- en Reynaertland]

Met zin in een wandeling en hoop op de lentezon, vertrek ik vanaf de parking van station Beveren op pad. De geel-rode streepjes leiden mij meteen naar het centrum bij de Sint-Martinuskerk.

Via enkele rustige straten bereik ik het mooie Hof Ter Welle. De GR gaat dwars door de toegangspoort, leuk! Even een infobordje lezen en een foto naar het thuisfront sturen en dan weer verder. Na terug een woonwijk steek ik de spoorweg over en volg de GR het bos in. Wat verder sla ik af naar Hof Ter Saksen.

Wat een mooi domein! Een magnolia staat mooi in bloem. Voor de andere planten is het nog wat te vroeg op het jaar. Ik verlaat het domein en sla een veldweg in.

De bomen lijken schuin gegroeid door de wind. Verderop staat de berm vol paarse dove netel. De GR komt terug uit op een verharde weg die leidt naar het centrum van Haasdonk. Bij het oversteken van de drukke N485 zie ik nog twee carnavalswagens. Over de kasseien, onder de talrijke hoogspanningslijnen en langs een agressief blaffende hond, gaat de tocht verder naar het fort van Haasdonk. De GR laat het fort links liggen en kiest voor een veldweg tot aan een baankapel. De bank vlakbij komt goed uit om mijn rugzak even af te zetten en ik vind onder de bank twee munten van een euro. Na een stukje fietspad trekt de GR een meer bebost gebied in. Na gelukkig korte intermezzo's langs een drukke hoofdbaan en door een KMO-zone, kom ik aan het station van Nieuwkerken-Waas. De GR trekt terug de velden in. Hier staan (peren denk ik) boomgaarden. De eerste witte knoppen staan al klaar om over een week of 2-3 volop te bloeien. In het centrum van Nieuwkerken-Waas spot ik een gemeentehuis in Rococo-stijl.

Ik verlaat het dorp via de lokale sportvelden waar voetballers druk aan het trainen zijn en volg de fietsostrade langs de spoorweg. Aan het bufferbekken klapperbeek maakt de GR een kleine lus. De katjes zijn al tevoorschijn gekomen en de vogels laten van zich horen.

Ik ga even op een bank zitten om te eten. De beloofde zon blijft jammer genoeg uit. De wind is intussen wat aangewakkerd waardoor het toch fris aanvoelt. Slechts één remedie: in beweging blijven. Ik volg de streepjes tot in het centrum van Sint-Niklaas, een mij nog onbekende stad. Sint-Niklaas maakt over het algemeen weinig indruk op mij, al is het stadspark met magnolia, prieel en kasteel Walburg wel een mooie plek.

Ik wandel verder over de grote markt en langs het stadhuis. De "Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstand-der-Christenenkerk" met het grote beeld op de toren staat helaas in de stellingen. De GR volgt opnieuw geruime tijd het fietspad naast de spoorweg. Graffiti-artiesten hebben hier vrij spel gekregen.

Net voor Belsele haakt de GR af van het fietspad en kiest voor een mooie boog rond het dorpscentrum. Waar de GR terug de spoorweg kruist, verlaat ik het pad en wandel naar het station van Belsele waar ik al snel de trein naar Beveren kan nemen. Einde van een aangename maar grijze wandeldag.

Etappe 2: van Temse naar Beveren (26,7 km) [Streek-GR Waas- en Reynaertland]

Een dagje erg zacht winterweer nodigt me uit tot een GR-wandeling. Ik parkeer de auto aan het station van Beveren en trein met overstap in Sint Niklaas vlot naar Temse. Ik pik terug aan bij de streek-GR die voor het grootste deel van de dag samen zal lopen met de GR5A. Het stuk GR5A wandelde ik eerder al eens in juli 2012, maar de GR5A is blijkbaar stevig onderhanden genomen zodat ik gelukkig toch wat nieuwe GR-kilometers kan afwandelen. Ik volg de dubbel gemarkeerde route over de Scheldedijk. Het is nog rustig op de Schelde: het is eb en slechts één boot die me groet.

Nabij Steendorp volgt het eerste nieuwe stuk. In plaats van de Scheldedijk te volgen tot Rupelmonde, maakt de GR nu een mooie lus rond het fort van Steendorp. De resten van de verdedigingsgracht zijn nog duidelijk te zien.

De ingang van het fort is afgesloten, enkel toegang voor vleermuizen. Ik laat het fort achter mij en lees wat meer over de kleiwinning en steenbakkerijen van weleer op een infopaneel. Niet veel verder daal ik af in een voormalige kleiput, nu een mooi stukje natuur.

Ik klim terug uit de put, met mijn 36 jaar ervaring gaat dat beter en beter, en volg een mooie veldweg met uitzicht op (denk ik) nog meer ondergelopen kleiputten tot in het centrum van Rupelmonde. Ik groet opnieuw het beeld van Mercator als teken van respect en ga dan op zoek naar het beeld van Reynaert de vos dat hier zou moeten staan. Vlakbij de graventoren vind ik het beeld, maar ik herken er geen Reynaert niet in. De gave van de beeldende kunst is me niet gegeven. Ik ga verder over een dijk en verlaat even de GR om te pick-nicken aan het Conickshofke. 

Na het eten wandel ik terug de dijk op om even verder deze te verlaten en via een alpaca-boerderij terug aan te pikken op het oude bekende traject van de GR5A. Het kasteel van Wissekerke is nog altijd even mooi. Hierna trekt de streek-GR de weidse en natte polders van Kruibeke in. Een mooi traject met kleine modderige wegen en hier een daar een kruising met een bredere weg.

De weg mondt uit op de Scheldedijk met uitzicht op de installaties van Umicore. Een erg krachtige wind geeft me een extra duwtje in de rug tot over de Meire- en Meyvissluizen die eb- en vloed regelen in de Kruibekepolder. Het laatste stukje overstromingsgebied bezorgt me bijna alsnog natte voeten.

De GR steekt een gewestweg over en trekt vanaf nu door een landschap van boerderijen en (ligt het nu aan mij?) bolle akkers. Aan café De Voermansrust zegt de streek-GR vaarwel tegen de GR5A en eet ik een frangipangebakje uit de automaat. De GR steek de E17 over en zet koers naar Melsele over geasfalteerde veldwegen met hier en daar een boerderij en wat verloren (lint)bebouwing. Ik maak even een kleine zijsprong om iets nader te bestuderen. 

Het blijkt een emmerkettingbagger te zijn om klei af te graven en op een transportband te droppen. Blijkbaar is dit van de firma Agrex die er aan de overkant van de baan geëxpandeerde kleikorrels van maakt (zo voor in de bloembak). Weer iets bijgeleerd. Het traject zelf kan me iets minder boeien. Ik bereik de overweg aan het station van Melsele en maak een rondje door de velden. Het is intussen beginnen regenen. Gelukkig gaat de GR nu in rechte lijn naar Beveren. Nog even het kasteel Cortewalle bewonderen waar de vlag van Beveren wappert...

... en dan ben ik terug aan de auto. Einde van een rustige stapdag.

Etappe 1: van Lokeren naar Temse (37,6 km) [Streek-GR Waas- en Reynaertland]

Met het mooie nazomerweer een dag verlof genomen voor een stevige wandeldag. Nu de GR131 erop zit, is het tijd voor een nieuwe (korte) GR dicht bij huis: de streek-GR Waas- en Reynaertland (een hele mondvol). Om kwart na 5 ben ik al wakker, maak me klaar, neem afscheid van mijn nog slaperige vriendin en rij naar het station van Temse. Ik ben te vroeg en moet nog een half uur wachten op de trein van 07:11 naar Lokeren. Brr 'tis al fris 's ochtends (ik kan beter tegen de hitte dan de kou). Met een overstap in Sint-Niklaas brengt de trein me vlot naar het station van Lokeren, startpunt van deze GR.

De zon komt op wanneer ik Lokeren verken (eerste keer dat ik hier kom). De GR houdt het bij een zeer korte lus door Lokeren en steekt al snel de Durme over naar een park. Er zijn werken aan de toegangspoort dus ik moet even rondlopen. Door de ramen zie ik dat men al druk bezig is de keukens van het parkkasteel. Wat verder slaat het pad af (onduidelijk gemarkeerd dus ik liep eerst stukje fout) terug richting het jaagpad van de Durme. Vervolgens maakt de GR een hele toer rond het natuurgebied Molsbroek. Een volledig geasfalteerde toer helaas, maar met mooi zicht op natte natuur.

De lus komt terug uit op het jaagpad dat ik tot onder de E17 volg. De GR laat even de Durme in de steek. Wat verder kiest de GR eindelijk een onverharde weg. Ik ben zo blij dat ik er meteen een foto van neem.

Er staan mooie knotwilgen tussen de velden. Ik meander verder tussen de velden. De zon is goed wakker. Ik ruik de geur van vers gemaaid gras.

Omdat ik zo vroeg ben opgestaan, heb ik om 11:00 al honger en zet ik me even neer voor een eerste deel van de picknick. Genoeg energie om de dijk op te klimmen en door het natte gras de loop van de Durme verder te volgen...

... tot aan een brug uit de jaren '50 die lijkt te zijn ontworpen voor een bijna dubbel zo brede rivier en met houten staketsel en I-profiel extra ondersteuning heeft gekregen.

Na oversteek van een drukke baan (zonder zebrapad) bevind ik me in het centrum van Waasmunster. De GR kiest een pad langs een (kleuter)school. Ik los even een korte geocache op. Het pad komt uit in het mooie park Blauwendael met bijhorend kasteel.

Ik verlaat Waasmunster, het gaat hier zowaar omhoog. In het bos nabij de (niet echt mooi te noemen moderne abdij Roosenberg) liggen grote vers gevallen tamme kastanjes. Ik steek een drukke baan over en wandel door een villawijk. Wat verder volgt een stuk voormalig spoor. Langs paarden en door velden daal ik terug af en blijf een stukje parallel lopen aan de Durm. De GR kiest terug voor een stijgend pad. Dit reliëf had ik niet verwacht. Via kleine paadjes loop ik tussen de velden. Waar ik een veld moet doorsteken is het opletten voor de hooiende boer in zijn tractor.

Het mooie dorpsplein van Sombeke is een leuke ontdekking. Wat verder is het pad afgesloten wegens werken. Ik volg de reeds aangepaste GR-tekens tot aan de bekende Mirabrug. Even wat drukke wegen oversteken en na een achterafstraatje wandel ik door een mooi nat natuurgebied tot aan een hoge Scheldedijk. Het is niet ver meer naar het veer van Tielrode.  Leuk zo een overzet en ik heb geluk want ik moet niet lang wachten.

Tijd om nog eens wat te eten. Ik zet me even neer aan een monument van wat een bootsman lijkt te zijn. Daarna vervolg ik mijn weg over de dijk. Eigenlijk is dit meer een fiets- dan een wandelpad vind ik persoonlijk, maar wel met mooie uitzichten.

Ik zie een rij notenbomen, maar de oogst is erg mager. Er staan ook bordjes van een "gelukswandeling". Het fietspad van de dijk gaat over in een fietspad door een KMO-zone en zo bereik enkele lelijke luxe-appartementsgebouwen aan de rand van Temse. Wat verder staat de laatste kraan van de Boelwerf.

Even langs de (wel mooie) kerkzone en niet veel verder aan de bekende lange brug zit deze GR-wandeling er op. Ik vind mijn auto terug aan het station om 17:15 en na 1h20min ploeteren door de dagelijkse Antwerpse files geraak ik terug thuis. Einde van een deugddoende wandeldag.