Etappe 15: van Philippeville naar Dourbes (20,7km) [GR 12]

Na een goede nachtrust in onze kitsch slaapkamer (inclusief kristallen luster), vervolgen we onze weg vanaf het treinstation van Philippeville. De GR kiest vrijwel meteen voor een prachtige meanderende veldweg...

.. die ons leidt naar een eerste mooi dorpje met kasteelhoeve: Samart . We volgen opnieuw een veldweg tot bij een Mariabeeld. De GR kiest even asfalt om dan plots via een leuke steile weg op te klimmen naar het centrum van Sautour, het mooiste dorp van dit weekend. De restanten van de oude burcht en omwalling worden bijeengehouden door zeilen en autobanden. Via een kapel en een middeleeuwse stadspoort verlaten we Sautour.

De GR duikt het bos in. Langs de rand van de bosweg is een uitgebrand voertuig achtergelaten.

Eens het bos uit, volgt een mooi uitzicht (we zien Samart nog liggen) en dan een erg lang stuk asfalt tot aan Roly met zijn massieve kasteelhoeve. We zetten ons even neer op een bloembak voor een koekje en dan trekken we aangesterkt weer verder. 

We duiken terug het bos in onder het gehuil van kettingzagen. De eerst nog mooie bosweg verandert in een ietwat saaie brede grindweg naast een ondergrondse pijpleiding. De GR verlaat het bos en steekt dan de Ravel over... of dat dachten we toch. In het veld gaan de tekens net de ravel op, maar zowel op de kaart als op de GPS-track die ik op voorhand had nagekeken zou de GR rechtdoor gaan. We volgen even, maar de routewijziging blijkt te groot en we willen onze trein in Mariembourg (die slechts om de 2 uur rijdt) zeker niet missen. Dan maar volgens de kaart.

Onderweg naar Fagnolle zien we een vreemd tafereel: een koe hangt met een riem aan een verreiker zonder iemand in de buurt. Geen idee waarom, misschien om te bevallen?  Aan de rand van Fagnolle zien we opnieuw GR-tekens een andere richting uitgaan. De website van SGR brengt uiteindelijk duidelijkheid, het traject is hier ingrijpend gewijzigd ten opzichte van de topogids. Vervelend, maar ja. We wandelen door het dorp langs een lavoir. De GR wint terug wat hoogte. We zetten ons op een boomstam voor de picknick. Nog enkele velden scheiden ons van het volgende dorpje Dourbes.

Een weg door een vallei en langs een meteorologisch onderzoekscentrum leidt ons tot in het centrum van Dourbes. Aan de kerk krijgen we een mooie zicht op de verder gelegen kasteelruïne.

Hier eindigt onze tocht. Geen idee of we ooit nog de GR12 op deze plaats terug zullen oppikken richting Parijs. Het weggetje is nochtans zeer aanlokkelijk.

We keren een klein stukje terug op onze stappen om vervolgens via een prachtig traject langsheen de Roche à Lomme, (een bijriviertje van) de Viroin, de oude spoorweg en een treinmuseum. Mariembourg lijkt betere tijden gekend te hebben. De trein brengt ons terug naar Philippeville. Tijd voor spaghetti!!! :)

Etappe 14: van Yves-Gomezée naar Philippeville (9,3km) [GR 12]

Wat is een betere activiteit op mijn verjaardagsweekend dan een GR-wandeling? Op de middag parkeren we de auto aan het station van Yves-Gomezée voor een kleine 10 km GR12 tot aan het station van Philippeville. Het is zonnig weer en ook de eerste vlinders zijn zo vroeg in het jaar al van de partij (gehakkelde aurelia's en citroenvlinders).

Aan het viaduct lopen we even verkeerd (was ook een mooie weg), maar daarna is GR-motor opgewarmd en volgen we vlot de vertrouwde wit-rode streepjes. We steken een spoorweg over en zien resten van een andere, voormalige, spoorweg. Net voorbij een boerderij gaat het een beetje omhoog de velden in. Twee kiepwagens en een bulldozer zijn er druk in de weer.

Ik hou wel van af en toe eens een leeg landschap, al mocht de wind wat minder hard (Inge vloog bijna weg).

De veldweg loopt vlak langs een diepe steengroeve, maar prikkeldraad en een berm beletten het zicht, althans toch voor gewone stervelingen. 

We wandelen snel verder tot aan een eerste dorpje (Jamagne) waar de eerste voorjaarsbloemen ons vriendelijk begroeten en we kennismaken met twee coole minions.

Het landschap is aangenaam golvend. Wat minder aangenaam zijn mijn nieuwe decathlon lage wandel-schoenen (miskoop gedaan deze keer) waarvan de rechtse tegen mijn achillespees schuurt. Dankzij een vernuftig idee van Inge om eenvoudigweg een stukje keukenrol in mijn sok te steken was dit euvel zo verholpen en kon ik weer volop genieten van de tocht. We waren niet de enigen die van het mooie landschap genoten vandaag.

 

 

Al snel komen we aan in Philippeville (waar niet zo veel te zien lijkt). Wat verder ligt het station waar we even moeten wachten in de koude wind op de trein van 16:30. Na een leuke treinrit, stappen we terug in de auto en rijden we naar Villers-le-gambon waar we verblijven in gîte Coté grange.

Etappe 13: van Ôdrimont naar Yves-Gomezée (28,1 km) [GR 12]

' s Ochtends vroeg parkeren we de auto aan het station van Jamioulx voor een 30 km lange tocht van treinstation tot treinstation over de GR12. Er hangt nog een dichte mist wanneer we vertrekken. We volgen het riviertje d' Heure en al snel zien we de wit-rode tekens terug. De GR kiest om even de spoorweg te volgen om deze daarna via een leuke tunnel onder door te steken. Het is meteen al een mooi traject.

Nog geen paar honderden meters verder, steken we via een oude brug de spoorweg terug over. Beneden zijn er spoorwegarbeiders aan het werk. Hopelijk rijdt onze trein terug. We klimmen de vallei uit en plots breken de eerste zonnestralen door de ochtendmist.

In Ham-sur-Heure wandelen we voorbij sportvelden waar verschillende Rugby-trainingen aan de gang zijn. We komen uit op het mooie kasteel van Ham-sur-Heure en wijken even af naar de kasteeltuin. Er is wat te veel tegenlicht dus wandelen we weer verder. De GR leidt ons via een smalle veldweg langs de achterkant en daar krijgen we wel een uitstekend uitzicht.

Na het station van Hameau, gaat het traject vooral door bos. Wanneer we de akkers van Berzée bereiken, hebben we opnieuw een mooi uitzicht over de omgeving.

Via veldwegen dalen we zachtjes af richting Berzée in een weids landschap.

De poort van het kasteel van Trazegnies is dicht en een hond houdt de wacht, maar dat belet ons niet om even naar binnen te gluren. We kruisen opnieuw een treinstation en volgen de "Rue du paradis" naar Thy-le-Château. Opnieuw een kasteel dus, maar dit keer lijkt het te gerestaureerd om mooi te zijn. Op een bank nabij de kerk en Ravel eten we rustig onze picknick. Terug vol energie steken we een kleine heuvel over naar Pry en dan een iets grotere heuvel naar Walcourt. We krijgen een prachtig zicht op Walcourt met centraal de basiliek Saint-Materne. 

Wanneer we de baan willen oversteken naar het centrum, komt er net een lange karavaan motorrijders voorbij. Wat is er weer veel te zien op deze wandeling! We steken de grote markt van Walcourt over en verlaten het stadje. In een voortuin zien we verschillende (on)deugden uitgebeeld door gebeeldhouwde hoofden met natuurlijk haar. De GR kiest nu resoluut voor veldwegen...

 ... met uitgestrekte uitzichten.

Een routewijziging in het veld brengt ons niet van de wijs en zo komen we in het kleine gehucht Daussois. Er staat een notenboom en we kunnen enkele handenvol walnoten rapen! De GR verlaat al snel het dorp en bij een boerderij slaan we een veldweg in langs koeienweiden. Niet veel verder bereiken we het station van Yves-Gomezée. Er is nog ruim tijd over voor Inge haar stretchoefeningen. De treinreis terug is toch altijd een deel van de GR-ervaring. Na onze auto terug te vinden aan het station en een dubbele toer over de ring van Charleroi, komen we moe maar voldaan na deze prachtige wandeldag terug thuis.

Etappe 12: van Leernes naar Ôdrimont (12,2 km) [GR 12]

Nadat ik de vorige twee etappes op deze GR in gezelschap aflegde, ga ik ook deze keer niet alleen op pad. Deze keer heb ik een wel heel bzzzonder wandelmaatje die me nog vaak zal vergezellen: mijn liefje Inge :) Ik pik haar op in Deurne om 08:00 om door te rijden naar Leernes voor een luswandeling van ca 12 km GR heen en 12 km niet-GR terug. Terwijl ik me op de weg concentreer, focust Inge op haar ontbijt. Om half tien parkeren we in Leernes en al gauw volgen we de wit-rode tekens vanaf de lokale dorpskerk.

De GR leidt ons al snel het dorp uit via een oude hoeve met dakwerker en via een smal pad. Na slechts een klein beetje asfalt gaat de weg over in een mooi stijgende holle weg. We maken nog even kennis met een lokale trekker.

Via een mooie weg met infobordjes dalen we af in de vallei van de Samber. Aan een oude sluis steken we over. Veel fietsers en wandelaars hier. Vlakbij ligt de Abdij(ruïne) van Aulne. We maken even tijd voor een kort bezoek (toegangsprijs €5) en een paar foto's.

Voor het tijdens de Franse revolutie werd geplunderd en afbrandde, moet dit een groot en machtig Cisterciënzer-klooster zijn geweest.

We wandelen weer verder en trekken voor lange tijd het bos in. Af en toe moeten we even in het struikgewas springen voor een MTB-er, maar voor de rest is het erg rustig hier. Na een korte klim en een mooi dreef, steken we kort na elkaar twee drukke wegen over voor nog wat meer bos. Een lange brede bosweg volgt met nabij het einde twee banken waar we eten. We weg buigt af, daalt en na de oversteek van een beekje...

... daalt de GR niet veel verder af naar de rivier L'eau d'Heure (voorlopig toch zonder odeur). Hier haken we af om onze luswandeling te vervoledigen terug naar de auto. Na een meer dan geslaagde wandeldag verwent Inge me 's avonds nog met een lekkere en gezonde spaghetti. Njammie! Ik kijk al uit naar onze volgende tocht samen :)

Etappe 11: van Manage naar Leernes (21,4 km) [GR 12]

Etappe 10: van Ronquières naar Manage (24,8 km) [GR 12]

Na gisteren een dag alleen op de GR412, was het vandaag terug de beurt om samen met Joachim en Rob op stap te gaan over de GR12. We parkeerden aan het eindepunt om dan in één auto (met mondmaskers en raampjes open) naar het beginpunt te rijden. Bij het uit de auto nemen van mijn rugzak scheurde een schouderriem. Met het haastig overladen naar de rugzakken van Rob en Joachim vergeet ik mijn topogids. Gelukkig was de route goed gemarkeerd. We gaan op pad en volgen de GR-tekens naast het hellend vlak van Ronquières. De toren is wegens Covid gesloten voor bezoek.

Pas wanneer we het hellend vlak achter ons laten, zien we net een bak met boot erin in beweging komen. Blij dat we dat toch hebben kunnen zien. De GR trekt door de velden. De boeren zijn weer druk in de weer.

Twee loslopende honden kruisen ons pad, maar gelukkig kan dierenvriend Joachim voor afleiding zorgen en komen ze niet naar me toe. Hmm, een dierenvriend als wandelpartner is wel handig eigenlijk. De GR komt uit op het oude kanaal Brussel-Charleroi en volgt dit gedurende lange tijd. We zijn verwonderd over het technisch vernuft waarmee men het waterniveau in het kanaal op peil hield door het te bevoorraden vanuit een naast stroomend beekje met stuwdammen en aan (bijna) elke sluis een spaarbekken.

Het is fijn de oude sluizen te zien. Aan Arquennes staat er zelfs een prachtige (draai)-brug.

We blijven gedurende lange tijd het jaagpad volgen tot in het dopje Seneffe. De GR kiest voor een statige dreef naar het kasteel van Seneffe. We maken een klein ommetje voor het kasteel en zijn tuinen, maar ik heb er al mooiere gezien. In één van de vijvers is drijft echter wel een bezienswaardigheid.

Na het kasteel zoekt de GR al snel het vertrouwde kanaal op. Via een roestige brug steken we een verbinding over met het nieuwe kanaal.

 

 

Niet veel verder doemt de Noord-ingang op van de kanaaltunnel van Godarville. Die wil ik wel eens van binnen zien. De toegang is afgesloten door een grote poort, maar aangezien er twee tralies zijn doorgesneden is het een makkie om me naar binnen te wurmen.

 

 

 

Je ziet hoe het jaagpad doorloopt in de tunnel.  We volgend verder de GR in een mooi stukje bos met veel Hyacinten. We zien ook enkel verluchtingstorens die vooral bij constructie van de tunnel belangrijk waren. We zoeken en vinden de Zuid-ingang en ook hier kan je makkelijk naar binnen. De GR-route leidt ons verder tot op een brug over het nieuwe kanaal. Amai, hier is wat grond verzet! We volgen het nieuwe kanaal slechts voor een klein stukje tot aan een jachthaven. Hier verlaat de GR definitief het kanaal. Via het lokale kerkhof bereiken we de parkeerplek van onze auto's. Joachim en Rob vonden het een mooie wandeling (ik ook).

Etappe 9: van Kasteelbrakel naar Ronquières (26,4 km) [GR 12]

Aangezien het zowat het enige is dat je nog kan doen met vrienden in deze corona-tijden, ben ik al een aantal keer gaan wandelen met vrienden. Vandaag ben ik met Joachim op pad en doen we voor de verandering geen luswandeling, maar een wandeling in rechte lijn over de GR12. We spreken af aan het eindpunt bij het hellend vlak van Ronquières. De parkeerplaats is echter ingenomen door een vaccinatiedorp. Gelukkig is er niet veel verder genoeg parkeerplek langs de baan. Met mondmasker op (zoals de hele wandeldag, wat we standaard doen want het is onmogelijk de hele dag 1,5 m afstand te houden van elkaar) en de raampjes open, rijden we in mijn auto naar het beginpunt in het centrum van Kasteelbrakel. Het weer is mooi vandaag en al snel zijn we op weg. We raken meteen aan de praat en zo verlies ik meteen al de tekens uit het oog en lopen we fout terwijl we nog maar net zijn vertrokken. Gelukkig liepen we niet ver fout en na het terugkeren op onze stappen, vinden we snel de gemiste afslag. Meteen een reminder om naast de conversatie en de omgeving ook wat aandacht te schenken aan de GR-markeringen. De GR verlaat al snel het dorp en gaat een klein bos in langs een recent terug wit geschilderde kapel Notre-Dame au Bois.

Na het stukje bos volgt een mooi stukje dwars door enkel weides (zonder dieren, oef).

Plots staan we in het mooie dorpscentrum van Itter met zicht op een kasteel.

Aan het forge-musée leest Joachim het infobord terwijl ik van de tijd gebruik maak om wat te drinken. Na deze korte pauze zetten we onze tocht verder. We steken het kanaal Brussel-Charleroi over en aan wat een dode afgesneden kanaal-arm moet zijn, zetten we ons op een bank om te picknicken. We winnen terug wat hoogte tot aan het kerkje van Virginal. De GR volgt de rand van het dorp met af en toe een mooi zicht op de omgeving.

We verlaten het dorpje voor een lang traject door de bossen van Houssière. We wandelen even langs een voormalige zandgroeve en even later staan we terug in de velden.

Na het dorpje Henripont sluit de GR aan op een ravel over een voormalige buurtspoorlijn. Er staat een mooi overgroeid huisje langs het fietspad. We volgen deze route tot in het dorpje Ronquières met vlakbij zijn bekende hellend vlak.

Nog even met de Joachim's auto naar Kasteelbrakel waar mijn auto staat en dan zit de wandeldag er op. Joachim vond zijn eerste GR-wandeling alvast heel mooi. Ik ook en ik kijk al uit naar het volgende stuk.

Etappe 8: van Beersel naar Kasteelbrakel (22,6 km) [GR 12]

Na de GR412 pik ik ook de draad terug op van de GR12 waar ik hem in 2013 achterliet. Ik parkeer 's ochtends vroeg mijn auto aan het station van Beersel. In het weekend stoppen hier geen treinen. Ik heb er dan ook een lange luswandeling van gemaakt wat het totale aantal stapkilometers ver boven de 30 kilometer brengt. De GR trekt al snel enkele kleine weggetjes in tussen de tuinen.

De laatste bebouwing verdwijnt snel en ik kom in een mooi golvend landschap van weiden...

... en velden.

In Dworp volg ik de Meerbeek, een stukje dat ik nog ken van de  Streek-GR Groene gordel. Het begint even licht te regenen, maar wanneer ik Dworp verlaat breekt eindelijk de zon door de wolken. Via een smal pad kom ik aan de plassen van Zevenborren.

Even een geocache oplossen (GCF91C) en dan weer verder. Het pad gaat nu door een meer bosrijke omgeving met aan de linkerkant een golfbaan. Ik hou even halt om met behulp van mijn telelens de vreemde golfsport gade te slaan.

In het gehucht Culot kiest de GR12 definitief de richting van Kasteelbrakel. Er volgens enkele mooie veld en boswegen waar de paardensport en het MTBken populair lijken.

Na enkele minder interessante achterstraatjes in de dorpen Paudure en La Bruyere, snijdt de GR12 een klein stukje van het Hallerbos aan. Ik zet me even op een boomstronk voor de pick-nick. Via een lange rechte dreef is de GR al snel het bos terug uit. Even de autosnelweg oversteken en dan afdalen en zo kom ik in Kasteelbrakel met uiteraard zijn ...

Het is nu iets na de middag en er wacht mij nog een stevige tocht terug naar de auto die ik zelf heb uitgestippeld (oa door het Hallerbos). Ik zie onderweg nog een restant van de KW-linie en wanneer ik het Hallerbos verlaat net voor Dworp een Ree zoals ik ze nog nooit van zo dicht bij heb gezien. Misschien zijn de reeën hier meer gewend aan mensen dan elders.

Uiteindelijk bereik ik mijn auto en na het overleven van de Brusselse ring bereik ik Antwerpen na een deugddoende wandelag.