zondag 30 oktober 2016

Etappe 2: van Pepinster naar Eupen (28,1 km) [GR 573]

In het donker parkeer ik mijn auto aan het station van Angleur net buiten Luik. Het is mistig, winderig en fris op het perron bij het begin van wat één van de laatste mooie herfstdagen van dit jaar beloofd te worden. In Pepinster stap ik van de trein en vind algauw de correct wit-rode streepjes richting Eupen. Mist, bos en, vooral, stilte, net wat ik nodig had. Ik volg een breed bospad. De nevel beperkt het uitzicht. Na een 3-tal kilometer breekt de zon voor het eerst door de ochtendmist.


De GR verlaat het bos, steekt de E42 over en trekt onder Verviers door. Hoewel de padmakers hun best hebben gedaan, vind ik het tot aan Sècheval toch maar een saaier stuk. Gelukkig volgt daarna tot in de buurt van Eupen één van de mooiste stukken die ik dit jaar gewandeld heb. Na een lichte klim verandert asfalt weer in bosweg. Ik doorkruis het bos op de rand van en in een holle weg tot aan enkele weides. De zon schijnt intussen vollop.


Niet veel verder trekt de GR opnieuw het bos in. Aan een kruispunt eet ik m'n boterhammen. Vlakbij herdenkt een oud kruis uit 1753 een jonge man, Nicolas Bohet die hier in februari van dat jaar dood teruggevonden werd. Spooky.


De GR bocht in 90° richting Limbourg. Ik verlies bijna mijn evenwicht bij de afdaling om een klein beekje over te steken. Na het bos gaat het via enkele draaihekjes recht door de wei tot aan Hèvremont. Op een rotsig pad win ik terug wat hoogte en ik krijg een mooie zicht op de streek achter mij, inclusief het viaduct dat gebouwd werd om water vanaf het stuwmeer van Gileppe tot aan de wolindustrie van Verviers te brengen.


Ik stap verder tot in de buurt van Limbourg. Bij nader inzien had ik hier beter een kleine omweg gemaakt om het centrum van dit historische dorpje beter te bekijken, maar ik daal af richting Goé en krijg als troostprijs een mooi zicht op het kerkje van Limbourg.


De zon blijft maar schijnen op deze prachtige herfstdag.


Van hier tot Eupen trekt de GR regelmatig via draaipoortjes dwars door de velden. Wat een heerlijk vrij gevoel!


Veld na veld wordt doorgestoken en uiteindelijk kom ik aan in het mij weinig bekende Eupen. Ik noteer alvast de groen-gemarkeerde "Le chemin des echaliers" als lokale wandeling waarvoor ik ooit eens moet terugkomen.


Ik haak af van de GR, de hoge venen zijn voor later, en ben nog net op tijd voor de trein die me na overstap in Luik terug afzet in Angleur. Einde van een prachtige wandeling op een prachtige herfstdag.

dinsdag 4 oktober 2016

Etappe 11: van St.-Jan-Ter-Biezen naar Adinkerke (42,9 km) [GR 5A Zuid]

Afgelopen vrijdag is mijn vader overleden. Het begon allemaal toen ik op 16 augustus 2014 werd opgebeld door mijn zus toen ik al lag te slapen in mijn tentje op een camping in Malo-les-Bains langs de GR 120 Littoral. Ze bracht het nieuws dat vake een zware epilepsie-aanval had gehad op reis in Frankrijk en ter plaatse was opgenomen in het ziekenhuis. Eens gerepatrieerd en na allerlei onderzoeken bleek het om een hersentumor te gaan. Een experimentele behandeling leek vruchten af te werpen totdat er begin dit jaar een verslechtering van zijn toestand was. De artsen van het universitair ziekenhuis probeerden eerst nog een andere behandeling, maar deze sloeg niet aan. In januari werd de behandeling stop gezet en werd de ziekte palliatief verklaard. Na een lange weg is hij thuis overleden in het bijzijn van de familie. Tot zover deze lange uitleg waarom ik nood had aan een stevige wandeling.

Het laatste stukje van de GR 5A zuid stond al lang op mijn to walk lijstje. Door de +40 km afstand en de lange reistijd, was het eerste idee om dit in twee stukken te doen en ergens mijn tentje op te slaan. Ik vond echter niet meteen een camping en zo is deze etappe lang blijven liggen. Vandaag waag ik het in één trek tussen de stations van Poperinge en Adinkerke. Met het stuk van Poperinge tot aan de GR erbij, is dit een 47 km wandelen. Een uitdaging, maar door vroeg te vertrekken en dankzij de vlakke paden zou dit tussen zonsopgang en zonsondergang moeten lukken. Ik sta op om 04:50 en rij naar het station van Antwerpen-Berchem. Ik parkeer de auto op de brug over de autoweg en verifieer nogmaals dat ik buiten de betalende zone sta zodat ik niet hetzelfde voorheb als bij de laatste tocht op deze GR. De trein van 05:43 zet me rechtstreeks af in Poperinge om 07:50. Van het station wandel ik door de schoolse drukte in het centrum en daarna via de N308 tot aan de eerste wit-rode streepjes. De GR trekt meteen de velden in. De wind moet nog aan kracht winnen. Ik wandel over grijze stille landweggetjes tot aan Proven. In Proven merk ik dat er iets niet klopt met de afstandentabel in de topogids (uitgave 2003). Volgens mij zijn de afstanden tussen referentiepunten 14-15 en 15-16 omgewisseld. Dat betekent 2,6 km extra, maar op de vlakke wegen gaat het gelukkig goed vooruit. Ik vervolg mijn weg langs een beekje en opnieuw een landweg. In de velden is men druk bezig met de bloemkooloogst.


Wat verder doen de koeien zich te goed aan een baal hooi.


In het grensdorpje Haringen maak ik kennis met Karel de Blauwer. Via de kerk kom ik op een mooi natuurpad.


Vanaf Roesbrugge pikt de GR 5A een tijd aan met de ijzer. Geen oorlogsgraven of monumenten hier: dit stuk lag tijdens WO I steeds achter de frontlinie. De ijzer dankt zijn naambekendheid aan het front tussen Diksmuide en Nieuwpoort. Ik volg het jaagpad met achter mij de kerk van Roesbrugge, links van mijn de mooi gelegen kerk van Beveren-aan-de-Ijzer en voor mij de Broekmolen.


Aan de klapbrug richting Stavele hou ik even halt om te eten en van sokken te wisselen. De GR 5A keert de Ijzer de rug toe en leidt me via opnieuw enkele ge-asfalteerde landwegen tot aan het mooie plekje aan de kerk van Gijverinkhove. Wat verder volgt eindelijk nog eens een mooi onverhard stukje veldweg.

Aan een huis met opschrift "In de Dode Mannen" volg ik de asfalten landwegen die ik deel met tractoren en andere landbouwvoertuigen tot aan Houtem.


Aan de oude pastorie vlakbij de kerk van Houtem, leert een infobord me dat hier het hoofdkwartier was van het Belgische leger tussen '14 en '18. Weer iets bijgeleerd vandaag. Na Houtem steekt de GR 5A de Bergenvaart en de ringslot over. Een rij populieren lijkt over elkaar heen te rollen van het lachen door de wind. De GR kiest voor een weg pal op de Frans-Belgische grens doorheen de laaggelegen Moeren. Dit is het klassieke beeld dat ik altijd van West-Vlaanderen had. Een grote saaie pannekoekplatte leegte van velden met hier en daar een boerderij.


Boerderij het Moerhof markeerd het einde van het stuk door de Moeren. Het GR-traject is vanaf hier tot Adinkerke ingrijpend gewijzigd. In plaats van de E40 te volgen, steekt de GR even de grens over om wat extra internationale uitstraling aan deze etappe te geven en volgt dat de rand van het domein Cabourg. Ik zie enkele bunkers liggen van het voormalige "Stützpunkt Oostende-West-049". Na het oversteken van een kanaal kom ik bij het station De Panne - Adinkerke. Het is gelukt! Het is nu 18:30 dus ben ik nog ruim op tijd voor de trein van 18:52 die me via overstap in Gent om 21:17 afzet in Antwerpen-Berchem. Ik merk op de trein dat ik nog wel wat wandelingen ga kunnen gebruiken.

dinsdag 23 augustus 2016

Etappe 8: van Franière naar Boninne (23,5 km) [GR 412]

Vandaag een dagje vrijaf genomen om net bij de start van een nieuwe hittegolf een tochtje te maken over de GR 412. Ik parkeer de auto aan het kleine station van Marche-les-Dames en neem er de trein naar Franière. De Sentier des Terrils steekt meteen de Samber over om aan te knopen met de GR 126.


Tot aan het kasteel van Floriffoux lopen beide GR's gemeenschappelijk. Ik liep dit deel al eens en het is helaas niet echt een interessant traject om tweemaal te wandelen. Hierna volgt een mooier stukje doorheen het Bois de la Flache. Na dit bos mis ik helaas een belangrijke routewijziging op het traject. Op het kruispunt met de N93 zag ik geen GR teken. Verderop in de richting van het oude traject was er wel een teken te zien en zo mis ik ongewild de trajectwijziging. Het wordt me snel duidelijk waarom men het pad op deze plek gewijzigd heeft. Na een stuk langs een drukke weg, volgt een industrieterrein in wording. Ik krijg bulldozersen graafmachines te zien in plaats van mooie landschappen.



Ik volg verder het oude traject zoals het ingetekend staat in de topogids.Wat verder staat een grote omgekeerd claxon.


Na al dit geweld, moet ik nog een stuk in de berm langs de N904. Wat een teleurstelling! Wanneer de GR de wegberm verlaat, zie ik de wit-rodestreepje van de andere kant toekomen. Vanaf hier zit ik dus terug op het juiste spoor. Er volgt meteen (eindelijk) een mooiere weg doorheen het kleine dal van de Houyoux. De GR stijgt uit het dal tot aan een mooie kasteelhoeve.


Er volgen enkele lange veldwegen. Ik neem de tijd om te eten onder de schaduw van een dikke eik.


Na de velden doorkruist de GR het dorpje Vedrin en steekt de E411 over. De hoge "tour Belgacom" die hier vroeger stond is helaas verdwenen. Na Cognelée volgt opnieuw een stukje bos tot aan de militaire begraafplaats van Champion. Hier liggen voornamelijk Belgische en Franse soldaten die sneuvelden tijdens de eerste wereldoorlog aan het nabijgelegen fort van Marchovelette, een onderdeel van de vesting Namen. Centraal in de begraafplaats staat een beeld van een Belgische en Franse soldaat schouder aan schouder.


Ik vervolg de weg door het bos tot aan Boninne. Hier haak ik af om via een paar extra kilometer af te dalen tot het station van Marche-les-Dammes om terug naar Diest te rijden.

zondag 7 augustus 2016

Etappe 1: van Angleur naar Pepinster (28,2 km) [GR 573]

Nu de streek GR Groene Gordel is voltooid, mag het volgende boekje uit de kast. Ik parkeer m'n auto in de vroege ochtend aan het station van Angleur, steek het nooit afgewerkte Canal de l'Ourthe over en wandel naar de eerste tekens langs  l'Ourthe-oever. Ik vraag me af wat eetbaars er te vangen is in dit bruine water.
 

Na enkele straten doorheen deze buitenwijk van Luik, klimt de GR voor het eerst de wand van de Vesdervallei op. Ik werp een blik richting Luik alvorens ik definiet mijn rug keer naar de stad.


Na een eerste oversteek van de Vester volgt de GR een oude kruisweg. Verborgen tegen de helling ligt een sfeervolle oude begraafplaats.


Eens boven kom ik aan de kapel en basiliek van Chèvremont, ooit een populair bedevaartsoord, maar twee keer zwaar beschadigd tijdens WO I en II door de ligging vlakbij het fort van Chaudfontaine en daarna in populariteit voorbijgestoken door Banneux waar de maagd Maria intussen (1933) een aantal keer was gesignaleerd. Ik wandel verder naar de militaire begraafplaats vlakbij het fort en kijk even achterom.


Ik daal af door het bos tot in Chaudfontaine en zie stapel waterbakken van het gelijknamige watermerk. Op het pleintje aan de overkant van de Vesder moet ik even zoeken naar een GR-teken, maar dan vind ik de juiste weg. Ik negeer de plakkaten"Accès interdit - risque d'éboulement" en "Passage interdit - chemin dangereux" en volg de zigzagweg terug de helling op.  Wat volgt is een leuk traject via de pont du diable tot aan de spoorweg. Ik trap onderweg bijna op een slang! Ik schrik me een hoedje. Ze verdween zo snel in het lange vochtige gras dat ik jammergenoeg geen foto heb kunnen maken, maar het was geen hazelworm. Na even met een stok in het gras te prikken in de hoop toch nog een glimp op te vangen van een slang ga ik weer verder. Na een iets minder spectaculair stukje langs de spoorweg en enkele arbeidershuizen, trekt de GR terug de natuur in. Ik krijg een zicht op de oude industrie van het dorpje Prayon dat de naam leverde voor de gelijknamige fosfaatchemiereus die ondermeer fosforzuur maakt voor Coca Cola in Puurs en Engis.


Wat verder in Trooz staat nog een getuige van het industriële verleden van deze streek: een oude "Fenderie". Hier werden de lange metalen staven van de hoogovens opnieuw opgewarmd, gewalst met behulp van waterkracht en in stukken geknipt (fendre = ~splitsen, klieven) voor verdere (fijnere) bewerking.


Na een lange verharde weg (en een loslopende hond, grr) bereik ik een golvend veldenlandschap.


Ik neem even een foute afslag, maar daardoor krijg ik een mooi zicht op een diepe steengroeve waar een kudde geiten in ronddwaalt. De GR volgt een tijd de rand van de Vesdervallei met sporadisch een zicht op de overkant.


Ik daal af tot aan Nessonvaux waar ik de GR 5 tegenkom. Even m'n boterhammen opeten en dan weer verder. Het pad stijgt tot aan het dropje Trazinster waar een rommelmarkt aan de gang is. Ik ruil de dorpsdrukte in voor de rust van het Bois de Fraipont en steek de Rau de Sangnion over.


Na een mooi bostraject...


... bereik ik een vervallen boerderij.


Ik volg de veldweg verder en kom als vanzelf in Pepinster.


De trein brengt met vlot terug naar het station van Angleur na deze aangename eerste kennismaking met de GR 573.

zondag 24 juli 2016

Etappe 6: van Groenendaal naar Kortenberg (33,4 km) [Streek-GR Groene gordel]

Alweer de laatste etappe van deze streek-GR en de laatste lange wandeling in Rien's fysieke en mijn mentale voorbereiding van de dodentocht. We vertrekken vanaf het station Groenendaal en volgen de eerste kilometers de rand van het zoniënwoud.


Na Jezus-Eik trekt de streek-GR het bos in om daar de GR-512 te ontmoeten. Dit traject verkende ik eerder al. Omdat ik nog niet veel foto's heb genomen vandaag, neem ik maar een bloempje voor de lens.


Bij de 'Koninklijke wandeling' trekt het bos wat open en verandert in iets tussenin een park en een bos.


Rien is nog steeds in vorm.


In Tervuren eten we lekker bij een Italiaan die Rien van te voren heeft gereserveerd. Dat mag al eens als je je eerste streek-GR voltooid. Deze wandeling heb ik het woord 'pannekoeken' daardoor eveneens niet hoeven horen zodat de mentale uitdaging toch minder zwaar was dan de vorige 5 etappes. We wandelen verder door heen het park van Tervuren, ditmaal overlapt het traject met de Streek-GR Dijleland. Na een stukje langs de Voer volgt de streek-GR Groen Gordel terug zijn eigen traject. Het landschap is intussen veranderd in een open golvend veldenlandschap.


 Geen koppeltjes hier.


De omgeving brengt me enkele herinneringen uit 2006 naar boven. We leggen de laatste kilometers af in een stevig tempo om tijdig de trein in Kortenberg te halen.


Dat lukt ruimschoots en we moeten zelfs nog even wachten op het perron. Voila, deze streek-GR zit erop! Proficiat aan mijn wandelcompagnon Rien voor het voltooien van je eerste GR en hartelijk bedankt voor de 147 km aangenaam gezelschap en positivisme!

zondag 17 juli 2016

Etappe 5: van Halle naar Groenendaal (21,7 km) [Streek-GR Groene gordel]

Vandaag terug met Rien op stap voor de voorlaatste etappe van deze streek-GR. We stappen uit in het station van Halle en lopen aan het eerste GR-teken al de foute kant uit. Als je met twee wandelt loop je precies vaker fout dan alleen. Eens het juiste pad opgepikt, verlaten we al snel de laatste straten van Halle voor een klein stukje groen.


Het is een beetje een pechdag vandaag: ik raak onderweg m'n zakmes kwijt en de batterij van m'n fototoestel blijkt leeg, maar gelukkig is er dan nog de slimme telefoon die alles kan (maar niets echt goed).

Op weg naar Dworp volgt de GR een mooi pad naast de Steenputbeek. Wat verderop is dit pad echter afgesloten wegens "vallende takken".


Gezien het windstil is en ik graag het originele pad volg, stel ik voor om via de prikkeldraad van de wei rond het hek te gaan. Rien is niet meteen gewonnen voor dit idee. In het kader van zijn werk (Rien werkt bij een bank, red.) zal hij waarschijnlijk meer dan vertrouwd zijn met grijze zones en achterpoortjes, maar zo openlijk de regels overtreden zonder omweg via een postbusbedrijf voelt nog wat onwennig. Of misschien is het gewoon zijn panische angst voor prikkeldraad. Na wat peptalk is Rien toch te overtuigen. Zonder problemen raken we rond de omheining en bereiken we het andere uiteinde van het pad waar opnieuw een hek staat. Rien riskeert liever een natte broek dan nogmaals onder de prikkeldraad door te gaan. Met ware doodsverachting springt hij over de wilde stroming.

video


Na het overwinnen van deze Barrière bereiken we het gemeentehuis van Dworp. Rien gaat even de plaatstelijke patisserie binnen om terug op krachten te komen. Opnieuw neemt de GR een beek als leiddraad. Rien checkt even op zeldzame waterpokemons.


Via het water bereiken we de papiermolen van Herisem. Één van de mooiste plekjes langs dit stuk GR.


Even verder eten we in het veld onze boterhammen op en gaan dan weer verder. Ik glip even de "boiler room" van een leegstaand fabrieksgebouw langs de weg binnen.


Wat verder bereiken we de kerk van Alsemberg met zijn monumentale trap.


Na enkele minder interessante wegen bereiken we het zoniënwoud. We wandelen naar de Ganzenpootvijver.


Wat verder ligt het station van Groenendaal waar we net de trein missen. Dan maar een geocache doen in de buurt en even wachten op het perron. De volgende trein brengt ons terug naar Leuven.

zondag 3 juli 2016

Etappe 8: van Beauraing naar Gedinne (22,8 km) [GR 126]

Het is al twee jaar geleden dat ik de laatste etappe liep op deze GR. Wegens enkele recente gebeurtenissen had ik echter nood aan een boswandeling om wat te bezinnen en daarom viel de keuze op dit traject. Ik rij 's ochtendsvroeg van Diest naar het station van Beauraing. Van daar is het nog een stukje wandelen tot waar ik net buiten Beauraing de GR-tekens terug kan oppikken. Het eerste stuk is meteen avontuurlijk, met een passage door een wei met koeien en een schrikdraad die ik met behulp van m'n topogids naar beneden duw om er over te stappen. Daarna wint de GR enkele hoogtelijnen en kijk ik nog een laatste keer achteruit naar de Famenne depressie.


Het eerste stukje bos is meteen een erg modderig stukje. De dichte begroeiing naast het pad maakt dat ik niet veel andere keus heb dan er door te ploeteren.


Alvorens het wijde Ardense bos in te trekken, gaat de GR nog langs een dorpje met wei vol van mijn coole soortgenoten.


Via een brede landweg trek ik het bos in.


De GR volgt een reeks lange en brede boswegen waar geen levende ziel te bespeuren is tot aan Vencimont. Ik zie nog een mooie vlinder.


In Vencimont is een soort markt aan de gang met kraampjes streekproducten en een fanfare. Ik wandel verder lang het riviertje La Houille, een drukker bewandeld pad. Op een steen naast het water eet ik m'n boterhammen op. De GR steekt de Houille twee maal over via een brugje.


Ik neem de tijd om vlakbij een oude geocache te doen die ik echter via de verkeerde weg benader met onnodig geklauter tot gevolg, maar ik vind hem wel. Daarna vervolg ik mijn weg lang een rots genaamd "Tête du chien". 


Eens uit het bos heb ik een mooi zicht op het kleine dal van de Houille.


Ik blijf het riviertje volgen tot in het centrum van Gedinne. Hier haak ik af van de GR voor vandaag. Via een lange hete asfaltweg bereik ik het station van Gedinne zo'n 3 km verder. Van hieruit is het nog een 2,5 km tot de oudste geocache van België, GC40, op de mooie coördinaten  N50° 00.000' E005° 00.000'. Dat kan ik niet laten liggen! Na deze extra kilometers is het eindelijk de tijd om de trein terug naar Beauraing te nemen en dan de auto terug naar huis.