Nabeschouwing Streek-GR Dijleland

De streek-GR Dijleland leidt de wandelaar eerst van Leuven naar Mechelen in het spoor van de Dijle. In Mechelen schakelt de Streek-GR even over op de Zenne, om vervolgens via enkele groene natuurgebiedjes tussen Brussel en Leuven uit te komen in Bertem. In Bertem pikt de route aan bij de Voer, die, langs het park van Tervuren, tot aan haar bron de route vergezelt. Na het dal van de Ijse en een enkele Brabantse heuvelrug, komt de Dijle weer tevoorschijn en die leidt terug tot aan het startpunt in Leuven. Op de pagina ‘Afgelegde GR trajecten’ vind je een schets van de Streek-GR Dijleland route in het blauw.

Een streek-GR overlapt vaak met reeds bestaande GR-paden. Voor mij als nieuweling is dat niet zo’n probleem. Voor meer ervaren GR-wandelaars is de eerste vraag of een nieuwe streek-GR wel voldoende origineel traject bevat om het  opnieuw volgen van reeds afgestapte paden te vermijden. De hoofdroute van de streek-GR Dijleland is 120,2 km lang plus nog een gemarkeerde inkorting tussen Leefdaal en Neerijse van 7,1 km. Dit traject overlapt in meer of mindere mate met vier andere GR-paden: de GR 128 (42,2 km), GR 12 (17,8 km), GR 512 (13,0 km) en GR 579 (3,3 km). De overlap van de streek-GR is dus tamelijk hoog: het eigen geel-rood gemarkeerde traject van de streek-GR Dijleland bedraagt slechts 47,2 km (+7,1 km verkorting). Dat komt overeen met een kleine 40% van het hoofdtraject.

Ik heb de etappe afgewandeld in zes dagetappes die overeenstemmen met de suggesties uit de topogids:

Etappe	Afstand* (km)	Openbaar vervoer start	Openbaar vervoer einde
Leuven-Haacht	21,7 km	NMBS station Leuven	NMBS station Haacht
Haacht-Mechelen	17,9 km	NMBS station Haacht	NMBS station Mechelen
Mechelen-Eppegem	14,9 km	NMBS station Mechelen	NMBS station Eppegem
Eppegem-Veltem	22,3 km	NMBS station Eppegem	NMBS station Veltem
Veltem-Tervuren	18,3 km	NMBS station Veltem	De Lijn halte 'Terminus tramlijn 44'
Tervuren-Leuven	28,7 km	De Lijn halte 'Terminus tramlijn 44'	NMBS station Leuven

* Aanlooproutes naar het openbaar vervoer zijn in de afstanden inbegrepen.

Een groot pluspunt van de streek-GR Dijleland, is de zeer goede bereikbaarheid met het openbaar vervoer. Zoals je immers bij de etappe-indeling kan zien, lopen vier van de zes dagetappes van station naar station. Het enige tussenpunt waar ik de bus moest nemen, Tervuren, is goed per bus te bereiken vanuit zowel Brussel als Leuven.

Het mooiste dagtraject vond ik het stuk tussen het NMBS station van Veltem en het park van Tervuren. Mijn persoonlijke hoogpunten zijn: het uitzicht op de Kesselberg, de uitkijktoren over het natuurgebied Mechels Broek, de Sluistoren, het kasteel de Liedekerke bij Leefdaal, het Museum voor Midden-Afrika, de Schonenboom en het natuurgebied de doode bemde.

Conclusie: niet te lang, niet te zwaar, goed bereikbaar met het openbaar vervoer en interessante bezienswaardigheden onderweg, kortom perfect voor beginners.

Etappe 6: van Tervuren naar Leuven (28,7 km) [Streek-GR Dijleland]

Vandaag de laatste van de 6 dagetappes zoals ze beschreven zijn in de topogids. Lijn 410  brengt me in een klein half uurtje van het station van Leuven naar de halte vlakbij de terminus van tramlijn 44 en het Museum voor Midden-Afrika in Tervuren. Ik heb geluk met het weer. In tegenstelling tot de voorbije grijze dagen, zijn er mooie opklaringen en het blijft de hele dag droog. Ik pik terug aan bij de geel-rode tekens en nog voor ik goed en wel gestart ben, kom ik deze rare snuiter tegen.

 Een groene specht op zoek naar wormen, die rustig wacht totdat ik m’n fototoestel heb uitgepakt en van lens gewisseld. De GR verlaat het park en brengt me naar het centrum van Tervuren waar een gezellige drukte heerst wegens de vrijdagmarkt. Na enkele achterafstraatjes gaat de route het arboretum van de Koninklijke Schenking binnen. Ik krijg een eerste portie modder te verwerken langs een moerassig gebied waar de Voer ontspringt. Even later kom ik aan een wandelboom. De streek-GR zal de volgende 5,8 km samenlopen met de GR 579 “Brussel-Luik” en over 13 km met de GR 512 “Vlaams Brabant”.
Na het bos is er een minder interessante asfaltstrook. Dat wordt echter snel weer goed gemaakt bij de ‘Schoneboom’, een mooi kruispunt van veldwegen met kapel.

 Het opschrift op de kapel luidt ‘H. Barbara Patrones tegen plotselinge dood’. In de nis van de kapel staat een plakkaatje met wat meer uitleg over deze heilige. Aangezien de H. Barbara beroepsmatig en naar het schijnt ook tijdens het geocachen mijn beschermheilige is, moet ik toch iets over haar vertellen. Volgens de legende werd Barbara van Nicomedië door haar vader, de steenrijke heiden Dioscurus, in een toren gevangengezet om de beeldschone Barbara af te schermen van de vele mannen die naar haar hand dongen. Dioscurus liet ook nog een badkamer voor haar bouwen. Ze was waarschijnlijk zo’n type dat de badkamer urenlang kon bezetten, je weet hoe dat gaat, en haar vader had nu eenmaal het geld voor een extra badkamer. Toen haar vader weg was, liet Barbara in het geniep een derde raam bijmaken in haar badkamer, zodat de drie ramen symbool konden staan voor de H. Drievuldigheid. Bij de terugkomst van haar vader ontdekte deze dat Barbara zich had bekeerd tot het christendom en ontstak in woede. Toen het niet lukte om haar het geloof terug te doen afzweren, onthoofdde hij haar (uiteraard). Barbara werd zodoende een heilige martelares en haar vader werd niet veel later getroffen door een bliksem zodat enkel een hoopje as van hem overbleef.
Na een korte pauze gaat de tocht verder over een Brabantse heuvelrug en via een afdaling tot in Huldenberg. Langs een oude molen voert de GR me naar het centrale plein van Huldenberg.

 De witte zandsteen van de Onze-Lieve-Vrouwkerk schittert in de laagstaande winterzon. Op de kerkmuur bevindt zich ook een zonnewijzer met de spreuk ‘De tijd helaes! ziet, vergaet als dit teecken vroegh en laet’ over de vergankelijkheid van ons bestaan. We zijn intussen aangekomen in de vallei van de Ijse. De GR-route volgt nu geruime tijd (3 km) een pad vlak langs de Ijse.  Bij het kasteel van Loonbeek (waar niet veel aan te zien is) draait de GR weg van de Ijse voor de laatste hoogtemeters van deze streek-GR. In het Margrijsbos log ik nog een eenvoudige geocache (GC2FBVC). Via een mooie holle weg daalt de route af naar Neerijse. Een mooie dreef omzoomd door Japanse kerselaars geeft uit op het natuurgebied de Doode Bemde. Vanaf hier tot Leuven is het bekend terrein voor mij. Na veel geploeter door de alomtegenwoordige modder, houdt ik even pauze in een eerste vogelhut. Veel vogels zijn er vandaag niet te zien op het water. Aan een brug over de Dijle splitst de GR 512 af en wordt het pad terug gemarkeerd door de wit-gele tekens kenmerkend voor een streek-GR. Ter hoogte van de Langerodevijver vind je de coverfoto van de topogids terug en niet veel verder nog een vogelkijkhut. Het GR-pad slingert zich doorheen de Dijlevallei met de Dijle kronkelend aan de rechterhand. Even later gaat het de E40 onderdoor en door het Egenhovenbos. Als je goed kijkt, kan je hier en daar een in Vlaanderen zeldzame oude moerascipres zien staan. Na de universiteitsgebouwen van de Campus Arenberg, duikt het Arenbergkasteel op.

De streek-GR gaat hier over in de stadsvariante van de GR 128. Ook al ken ik de mooiste plekjes van Leuven al (ik heb zelfs een jaar ‘intra muros’ gewoond), toch besluit ik de stadsvariante te volgen tot vlakbij het station van Leuven om deze streek-GR volledig af te werken. De versieringen en voorbereidingen van de eindejaarsperiode zijn goed te zien in centrum Leuven. Op de oude markt test men de geluidsinstallatie voor het feestje op oudejaarsavond en op de grote markt staan kerstbomen en kerststal en de ramen van het stadhuis zijn van lichtjes voorzien. Tegen 17:20 kom ik aan bij het station van Leuven waar ik 3 juni vertrok. De cirkel van de streek-GR Dijleland is rond.

Etappe 5: van Veltem naar Tervuren (18,3 km) [Streek-GR Dijleland]

Om 10:10 zet de trein vanuit Leuven me af in het station van Veltem. Het weer is grijs en droog, buiten wat motregen de eerste kilometers. Het waait nog wel en af en toe vrij stevig. Het eerste stuk tussen Veltem en Bertem is meteen een van de mooiste. Eindelijk terug wat hoogteverschil na vier vlakke etappes. Na het Bertembos heb je een weids zicht op de Alsem’berg’. Onderweg pik nog een opgeloste mysterycache mee (GC1YTAD). Het kan ook geen kwaad af en toe eens om te kijken.

Het pad daalt af tot in Bertem. Hier kom ik voor het eerst de Voer tegen die me onderweg vaak zal vergezellen tot in Tervuren. Na enkele gewone straten vind de GR-route een grindpaadje dat leidt naar het centrum van Bertem.

De GR-route loopt over het kerkhof van de Sint-Pieterskerk en onder de lawaaierige E40. Aan de Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskapel eet ik mijn boterhammen op. Er staat een degelijke bank en door het muurtje rondom de kapel ben ik beter beschut tegen de wind. Ik vervolg mijn weg naar de Sint-Veronakapel. Volgens de legende ligt hier Sint Verona begraven. Toen ze op weg was naar het graf van haar broer Veronus, hielden de ossen op deze heuvel halt en een engel fluisterde haar toe dat deze plek haar graf zou worden (een beetje luguber vind je niet?). Toen ze, na vele mirakels te doen uiteraard, stierf in het klooster van Veronhove aan de Rijn, wilden de plaatselijke bewoners en de bisschop haar stoffelijke resten als relikwie bewaren (relikwieën waren dan ook zeer lucratief in de middeleeuwen). Het volk werd plots overspoeld door ziekten en zelfs de plaatselijke kerk stortte in. Ten einde raad werd het lichaam van Sint Verona in zijde gewikkeld en op een ossenkar gelegd. De ossen stapten uit eigen beweging naar de Vroeienberg alwaar het lichaam ter aarde besteld werd.Twee straten verder komt de Voer wederom tevoorschijn. De GR-route volgt nu lange tijd een mooi paadje langs de Voer tot aan het kasteel de Liedekerke.

Het GR-traject volgt de statige dreef tussen het Kasteel en de Sint-Lambertuskerk van Leefdaal. Net voor het brugje over de Voer slaat de GR rechtsaf om weer een hele poos de Voer te volgen tot aan een wandelboom. We verlaten even de Voer en winnen wat hoogte voor een zicht op het Voerdal. Boven valt eens te meer het sterk golvende landschap op. De route daalt terug af en pikt in het centrum van Vossem weer aan bij het pad langs de Voer. Een dikke kilometer verder wandel ik het grote park van Tervuren binnen. Het is nog maar 15:00, tijd voor een geocache! Ik kies voor een multicache van zo’n 4 km (GC35VEF). De wandeling is wel de moeite waard, ik zie nog een ree lopen en een dertiensprong zie je ook niet elke dag. Na het loggen doe ik nog een klein stukje GR tot aan het Museum voor Midden-Afrika.

Je ziet het, het is al wat grijs en donker. Via het extra referentiepunt 96 bereik ik een bushalte waar omstreeks half vijf een bus me terug naar Leuven voert. Dit is een van de mooiste dagetappes van deze streek-GR.

Etappe 4: van Eppegem naar Veltem (22,3 km) [Streek-GR Dijleland]

Om optimaal gebruik te maken van het schaarse zonlicht tijdens deze korte winterdag, neem ik de trein van 07:54 in Leuven die me met een kleine vertraging aan het station van Eppegem afzet om 08:35. Volgens het KMI gaat de zon vandaag op om 08:30, dus ik kan vertrekken. De route gaat meteen de velden in. Links, op het talud flitst de ene spitstrein na de andere tussen Brussel en Mechelen. Voor de meesten is dit een gewone werkdag, maar niet voor mij. Ik bereik algauw de Zenne en zie vanop een afstand De Sluistoren, een ruïne van een 13-de eeuwse watertoren. De GR-route vind dit uitzicht al genoeg, maar ik wil dit toch even van nabij bekijken.

Er ligt ook een geocache (GC2KVGQ) die makkelijk te vinden is. Vandaag liggen er overigens veel geocaches op de route, maar vaak zijn het reeksen van ongeïnspireerde oppikkers. Ik ben daar niet zo’n fan van. Deze geocache daarentegen toont een mooie locatie waar je anders niet zo snel zou komen. De tocht gaat verder langs Het Steen of ook wel Het Rubenskasteel. Privaat terrein zo blijkt, dus even met de lens tussen de tralies van de poort.

Tot hiertoe bevond ik me in een mooie opklaring: 360° donkere wolken, maar vlak boven me blauwe hemel. Wanneer ik richting Elewijt wandel is het gedaan. De ene na de andere regenbui vaak gepaard met hevige wind overvalt me en dat blijft zo tot aan referentiepunt 30, een 7,5-tal kilometer verder. Opmerkelijk zijn de vele kilometers bos op de route vandaag. De vorige etappes waren voornamelijk veldwegen.
Aan een brug over de Barebeek zie ik onderaan open en bloot een doosje liggen. De tweede geocache van de dag is een feit (GC2BQ75). Wanneer ik voor de brug rechts wil afslaan om het pad langs de Barebeek de volgen, zie ik een bordje hangen met ‘Verboden toegang, privé-eigendom’ en de GR-markeringen op diezelfde boom zijn met lichtgrijze verf overschilderd. Op de website van de Grote Routepaden vzw vond ik niet direct een routewijziging of aanvulling van de topogids, dus ik heb dit probleem dan maar gemeld. Ben benieuwd of daar reactie op gaat komen.

Voor het Hellebos kan ik terug aanpikken op de GR-tekens. Het waait nu erg hard en de bomen bewegen heen en weer. Af en toe hoor ik het kraken van hout. Ik maak er mij niet ongerust in totdat plots 10 meter voor mij een tak afbreekt en op het pad valt terwijl ik net de batterijen van m’n GPS sta te vervangen. Hmm, die cache (met de toepasselijke titel ‘In de hel’) zal voor een andere keer zijn en ik rep me verder langs de route richting uitgang. De route volgt geruime tijd de bosrand en intussen kalmeert het weer (weer).
Na het oversteken van de Haachtsesteenweg doet de GR-route het natuurgebiedje Torfbroek aan. Dit is een kort, maar zeer mooi stukje. Ik verken het gebied nog wat verder om een vroegere mislukking op (GC1EG8N) recht te zetten. Na het Torfbroek volgt de GR enkele veldwegen tot in het Silsembos. Ook hier kan ik een oude mislukking rechtzetten (GC2Z92Y mooie wandeling). Een roodborstje vraagt zich af wat ik aan het doen ben. Ondertussen ben ik ook het eerste stukje vlonderpad tegengekomen. Ik hou van vlonderpaadjes!

Na het mooi Silsembos kom ik in Kwerps. Er is nog tijd voor zonsondergang (16:38) dus ik verlaat de GR even richting Erps voor (nog) een geocache (GC30JAF). Na Kwerps trekt de GR een rechte lijn door de velden tot aan de Molenbeek. Deze beek is tijdens de middeleeuwen stelselmatig opgehoogd zodat Heersemmolen een verval heeft van 3,75m. Op het traject van de GR is dat nog niet te zien, maar als je de beek tot aan de watermolen volgt, is duidelijk te zien dat ze 3 meter hoger ligt dan de omgeving. De omweg naar de Heersemmolen is de moeite niet echt waard want van de molen zelf is niets te zien. Het laat me wel toe om nog een zesde geocache te vinden vandaag (GC29DZX). Ik keer terug langs de Molenbeek naar het referentiepunt aan Beisem.

Na het kerkje van Beisem is het nog 1,6 km langs enkele dorpswegen naar het station van Veltem. Ik kom daar om 16:25 aan en slechts 3 minuten later pikt een trein me op naar Leuven. Ondanks het in het begin gure weer was het toch een mooie dag.

Etappe 3: van Mechelen naar Eppegem (14,9 km) [Streek-GR Dijleland]

Een korte etappe vandaag, de kortste van de aanbevolen zes dagetappes in de topogids. Volgens de weersvoorspellingen is er in de namiddag kans op onweer, dus neem ik tijdig de trein van 09:44 naar Mechelen. Na een paar honderd meter en tijdverlies door een DNF (=Did Not Find; geocaching jargon voor het niet vinden van een cache) op GC2WY8R (cache was verdwenen bleek na contact met de legger, red.), pik ik terug aan bij referentiepunt 16. De GR-route leidt me doorheen Mechelen richting Brusselpoort. Een uitstapje naar het historisch centrum van Mechelen laat ik aan me voorbijgaan aangezien het er vol met nadars en standjes voor Maanrock staat.
Ik laat de Brusselpoort achter me, steek het kanaal Leuven-Dijle over en volg een laan naar het Vrijbroekpark. De Rode Paardekastanjedreef die de GR hier volgt is onderbroken met een houten afspanning en bordje ‘verboden toegang’. Op de plek waar ik via een omweg een eindje verderop terug op de GR-route kan aansluiten, staat een bord met meer uitleg. Samengevat komt het erop neer dat de dreef bestaat uit witte paardekastanjes waarop telkens een ent van dezelfde donkerrode paardekastanje is gemaakt. Op die manier ben je zeker dat de bomen van de dreef mooi zullen bloeien op hetzelfde moment. Enkele bomen werden aangetast door een schimmel ‘Fluweelpootje’. Deze schimmel heeft zich vervolgens snel verspreid over de volledige dreef aangezien het eigenlijk allemaal dezelfde bomen zijn. De schimmel verzwakt het hout en omdat alle bomen aangetast zijn, kan de val van één boom een domino effect veroorzaken. Omwille van deze gevaarlijke situatie is de dreef afgesloten. Ik maak nog een uitstapje voor GC10VTD, maar ook hier scoor ik jammer genoeg een DNF. De locatie is nochtans prachtig. Een aanrader als je in de buurt bent.
Een lange saaie asfaltweg brengt me van het Vrijbroekpark tot de Stuivenbergkapel. Ik hou even halt om met een zakdoek het zweet, dat in straaltjes over  m’n aangezicht loopt, te deppen. Het is bloedheet. Via een warme veldweg bereik ik de Zenne. De zwarte teerstrepen op het asfalt van de dijk zijn kleverig en vloeibaar. Naast het paaltje van het fietsroutenetwerk vereeuwig ik de eerste letter van m’n voornaam gevolgd door een voetafdruk. Onder invloed van de brandende zon zal dat snel terug uitgewist zijn. De GR-route gaat verder, over de Zenne, onder de spoorweg en langs de Eglegem vijver. Weinig activiteit op het water buiten een eenzame windsurfster.

Op een bank met GR-teken verorber ik m’n boterhammekes. Achter mij, aan de andere kant van de Zenne, zijn drie mannen en een jongen in de weer met elektrische radiogestuurde auto’s op een heuvel.

Genoeg gerust. Ik laat de Eglegemvijver achter me en stap verder langs het kasteel van Relegem.

Het is nog steeds broeierig warm en zonnig wanneer ik het betonbaantje naar een GR-splitsing volg, maar in de verte rond mij zie ik tal van donkere wolken en de wind trekt aan. Aan de wandelboom van de splitsing van de GR 128 en de GR 12 neem ik weer even de tijd om wat uit te rusten en te drinken. Een kilometer verder in de buurt van het kasteel Linterpoorten (dat overigens niet echt de moeite is) begint het lichtjes te regenen. Wat kan het weer toch snel omslaan. Een omweg brengt me tot bij de oplossing van GC2M0AJ die ik wel kan vinden. Daarna volg ik terug de GR die me via enkele veldwegen tot in Eppegem leidt. Nog enkele oninteressante straten later, kom ik bij het station van Eppegem aan. De trein van 16:14 voert me naar Brussel-Noord waar ik overstap op een trein naar Leuven.

Etappe 2: van Haacht naar Mechelen (17,9 km) [Streek-GR Dijleland]

Het is lang geleden dat ik nog een GR-tocht heb gedaan. De laatste etappe dateert al van begin juni. De voorbije maanden ben ik meer met een andere hobby (geocaching) bezig geweest, maar een collega die deelnam aan de dodentocht (heb ik ook ooit uitgelopen) hebben m’n gedachten terug bij wandelen en de GR gebracht. Vandaag was het dan zover, eindelijk een zeldzame zonnige zomerdag, om de tweede dagetappe van de streek-GR Dijleland af te wandelen.
Aangezien ik vandaag een auto ter beschikking heb, besluit ik de auto te parkeren aan het station van Haacht om na de tocht met de trein vanuit Mechelen naar hier terug te keren. Na een omweg voor een eerste geocache (GC2VP2X) die ik toch niet kon laten liggen, volg ik een kleine aanlooproute om terug met de GR aan te pikken. Enkele damherten met indrukwekkende geweien staren me aan wanneer ik het Spitsbos binnenwandel. Een bosweggetje, dat is een goed begin want op eerste etappe van de streek GR-Dijleland was er teleurstellend veel asfalt. Vandaag is dat heel anders. Na een klein stukje asfalt gaat de tocht weer doorheen de velden. Auto’s kom je hier maar zelden tegen.

Het enige stukje over een drukke weg voert via de Hollakenbaan over de gelijknamig beek tot aan de Dijle. Vanaf dit punt zijn het enkel nog rustige wandelwegen tot Mechelen. Wegens de overvloedige regenval van gisterochtend, zitten de beken goed vol. De Dijle staat op 6,2 meter volgens de peilstok. Vlakbij zie je nog een kleine connectiebunker (VA 33 1) en een verdedigingsbunker (Ry 8) van een antitankcentrum rond Rijmenam. We zitten immers nog steeds in het gebied van de oude KW-linie. De GR volgt voor lange tijd de meanders van de Dijle.

Onderweg had ik al enkele reigers gespot en een fazant, maar net voor de monding van de Baarbeek zie ik links een hele troep ooivaars in de natte velden. Via de zoeker van m’n fototoestel kan ik in het veld voor me 27 vogels tellen en in de velden daarachter zitten er nog veel meer. Blijkbaar hebben de ooievaars van Planckendael deze plassen uitgekozen om op zoek te gaan naar hun middagmaal. De GR-route steekt de Dijle over en trekt het natuurgebied Mechels Broek in. Neem hier zeker de weg naar rechts naar de uitkijktoren. Je hebt er een zeer mooi uitzicht.

Weer een reiger die gewillig kwam poseren.

Na een tijdje observeren vanuit de toren en een geocache die in dit gebied ligt (GCW2QX), zet ik m’n tocht verder. Opnieuw gaat het langs de Dijle. Aan de rechterkant zie je de Nekkervijver. Enkele jongeren leren er windsurfen. Ik kan de aanwijzingen van de instructeur horen tot op de dijk.

Nog even een sluizencomplex voorbij en onderdoor twee spoorwegbruggen en ik kom aan in Mechelen. Een kilometer verder ligt het station van Mechelen waar ik de trein neem naar Haacht om vanaf daar met de auto richting Leuven te rijden. Een geslaagde dag.

Etappe 1: van Leuven naar Haacht (21,7 km) [Streek-GR Dijleland]

Vandaag de eerste etappe van de Streek-GR Dijleland. Ik vertrek om 10:30 aan het station van Leuven en volg de gekende aanlooproute doorheen het provinciaal domein van Kessel-Lo naar de wandelboom waar de streek-GR Dijleland start. Tot het eerstvolgende referentiepunt lopen de streek-GR Hageland, de streek-GR Dijleland en de GR 128 samen. Ik beklim opnieuw de Kesselberg en geniet even van het uitzicht over Leuven.

Helder weer vandaag, maar ook warm en droog. Iets verder naar het noorden kan ik zelfs het atomium zien liggen en de controletoren van de luchthaven van Zaventem. Aan de volgende wandelboom ontdubbelt de streek-GR Dijleland van de streek-GR Hageland via een dubbele holle weg. Eens het St.Gertrudisbos uit begint al meteen een lange asfaltstrook tot in Putkappel. Wanneer de laatste huizen van dit dorpje achter de rug zijn, begint een mooier stuk dat via de velden naar de Dijle leidt. De GR-route volgt nu een tijdje de Dijle. Ik hoor vele kikkers en ik zie verschillende soorten libellen. De GR verlaat de Dijle terug en de route gaat opnieuw via een hete strook asfalt tot de watermolen van Rotselaar. Een loslopende hond weerhoudt me ervan even de tijd te nemen om enkele foto's te trekken, dus stap ik verder. Ik steek de Dijle over en een tiental meters verder hou ik halt op een bankje in de schaduw vlakbij een oorlogsmonument voor de Slag aan de Molen waar op 12 september 1914 meer dan 300 Belgische soldaten het leven lieten. Er staat ook een gedenksteen voor een zekere luitenant Werner Ferdinand Charles Louis de Bavay.

De Slag aan de Molen heeft zeker zijn historisch belang aangezien het een onderdeel was van een tweede tegenaanval van het Belgische leger op de rechterflank van de invallende Duitsers zodat deze laatsten hun plannen moesten wijzigen en versterkingen op weg naar de slag bij de Marne naar het noorden moesten afleiden. Na een hapje en een drankje gaat tocht verder tussen de velden richting Wakkerzeel.

Het laatste stukje voor Wakkerzeel is opnieuw asfalt. In de dorpskern van dit gehuchtje gaat de asfalt over in kasseien. Ik hou even halt om een geocache te loggen (Het stille dorp (GC11M29)). Na opnieuw enkele verharde stukken volgt een lang stuk door de velden.
 

Na een paar honderd meter zie je aan de linkerkant een bunker met een rood-witte GR markering. Dit is bunker H 11 van de KW-linie die gebouwd werd vlak voor de tweede wereldoorlog tussen Koningshooikt en Waver. Je ziet de rechthoekige opening voor de loop van het machinegeweer en de smalle horizontale spleet waardoor de schutter zijn doelwit kon zien. De openingen onderaar dienden om van binnenuit granaten naar beneden te kunnen laten rollen op moeilijk verdedigbare plaatsen rond de bunker. Je kan ook goed de ijzeren haken op het dak van de bunker zien die dienden om camouflagenetten aan vast te maken. Na de velden volgt een strook onverhard fietspad tot in Wespelaar. Net voor het einde van de Boekweit straat zie je rechts nog een tweede aanvalsbunker (We 6) van de KW-linie. Een weinig interessante asfaltweg langs het spoor later kom ik aan bij het station van Haacht waar ik om 16:03 de trein terug naar Leuven neem.