zondag 18 februari 2018

Etappe 16: van Sluis naar Sint-Laureins (20,3 km) [GR 5A]

Vandaag een lange tocht want gezien het zeer beperkte aanbod aan openbaar vervoer in deze grensstreek maak ik er een lange lusvormige wandeling van. Ik parkeer de auto naast de kerk van Sint-Laureins en wandel in alle vroegte over de lange veldwegen tot vlakbij Sluis. Het is koud en de rijm staat nog op de velden. Ookal lijken de wegen hier saai (ik nam gewoon de kortste weg), toch kom ik nog interessante dingen tegen: een grote zwerm vogels (van het merk Kramsvogel afgaande op mijn foto's en Google), een monument met rupsvoertuig waar de Nederlandse koningin voor het eerst terug voet aan grond zette in Nederland aan het einde van WO2, de uitgestrekte witte velden, enz. Uiteindelijk bereik ik terug de Damse vaart en neem ik opnieuw het leuke voetveer naar de overkant om mijn tocht op de GR5A te hervatten. De GR volgt een weg "Zeedijk" genaamd. Toch moeilijk voor te stellen dat de zee vroeger tot hier kwam. Ik vervolg mijn weg met wat verder uitzicht op het dorpje Lapscheure. De zon heeft intussen wit in groen veranderd.


Na zeer korte kennismaking met de drukke N49 blijft de GR de veldwegen aaneenrijgen. Meestal goed begaanbaar, maar een enkele keer toch behoorlijk modderig...



... of gewoon door het gras.


Het GR-traject is fel gewijzigd ten opzichte van mijn gids uit 2003. Gelukkig had ik dat op voorhand gezien (ja ik wordt slimmer af en toe). De GR-tekens doen me algauw terug een grenspaal passeren richting het Nederlandse dorpje Aardenburg. Het stuk tot in Aardenburg kan me niet echt boeien, maar gelukkig duurt het niet te lang en mag ik via de Westpoort binnen.


De GR kiest algauw terug de rand van het dorp via de resten van de oude stadswallen. Eens buiten Aardenburg moet ik de baan naar Sluis over om dan via een poortje de velden in te gaan.


Wat  volgt is een mooi traject via de Eekloosche Watergang helemaal tot in Sint-Laureins. Ik kom nog wat schapen tegen, maar zij hebben gelukkig meer schrik van mij dan ik van hen.


Het pad loopt uiteindelijk dood op het Leopoldkanaal. Een voetveer ligt klaar om over te steken.

Helaas krijg ik maar geen beweging in het vlot. Ben ik te slap of staat het water te laag? Dan maar wat extra meters rondlopen via de brug verderop grrr. Mijn auto staat er nog en brengt me veilig terug naar huis.

1 opmerking:

  1. Amaai, dat moet een behoorlijke afstand geweest zijn. Zelf heb ik deze etappe gestapt midden april. Wij hadden het geluk dat de ouders toevallig naar Sluis moesten om het probleem met het openbaar vervoer op te lossen. Het duurde ook even voor we het vlot in gang kregen. We trokken eerst aan het verkeerde touw. En we deden het met twee.

    BeantwoordenVerwijderen